Archive Page 2

συνάντηση κορυφής

μετά μπήκα εγώ στο πλάνο και η σοβαρότητα επανήλθε, γιατί ως γνωστόν εγώ δεν κάνω αηδίες.

Advertisements

αγαπημένη έκφραση of all times

φωτοσάλτας: αυτός που τελευταία στιγμή μπαίνει στο κάδρο της φωτογραφίας και την καταστρέφει. Μονάδες του πληθυσμού των φωτοσαλτών συναντώνται συχνά στην Αγγλία αλλά κρούσματα εμφανίστηκαν και στην Κρήτη, όπως αποδεικνύει το παρακάτω ντοκουμέντο.

adieu (for a little while)

Μετά τη συνάντηση κορυφής των αδερφών Παρασκευοπούλου που θα πραγματοποιηθεί σε δυόμισι ώρες περίπου, ακολουθεί το ταξίδι επιστροφής μου στα πάτρια και η εξαφάνιση στα εκεί νησιά για δύο εβδομάδες. Ίσως επανέλθω μεθαύριο με μερικές φωτογραφίες από ένα υπό συζήτηση «πάρτυ» αλλά αν τις επόμενες 15 μέρες με ξαναδείτε, κάτι δεν θα πηγαίνει πολύ καλά.

adieu λοιπόν:

υγ. να ευχαριστήσω την καλή μου φίλη Λένα για την εξαιρετική αυτή φωτογραφία που με έκανε να μη θέλω να επιστρέψω ποτε!!

yes, do

(almost) a year in music

PJ Harvey – White Chalk (album), σε όλη τη διαδρομή επιστροφής από Λονδίνο αργά το βράδυ

Regina Spektor – Begin to Hope (album), στο τρέξιμο με ήλιο

Φοίβος Δεληβοριάς – Χάλια (album), στη διαδρομή με τα πόδια ως τη σχολή

Βjork – Homogenic (album), ο δίσκος που έχω ακούσει περισσότερο από κάθε άλλον το πρώτο εξάμηνο σίγουρα και ειδικότερα το Unravel.

Μιχάλης Χατζηγιάννης – Το πάρτυ, για μέρες και μέρες πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων, στο repeat ακόμη και όταν ήμουν στο ποδήλατο

Feist – The limit to your love, την ίδια περίπου περίοδο, το έβαζα στο repeat με το που ξυπνούσα, στο κρύο με γαλλικό καφέ και τεράστιο πρωϊνό

Γιάννης Μαρκόπουλος  – Μαλαματένια λόγια, τις μέρες που με επισκέφτηκε ο Στάθης και η Λένα

Γρηγόρης Μπιθικότσης – Τα ματόκλαδά σου λάμπουν, στην εξεταστική μετά το καθολικό πάσχα

Gnarls Barkley – The odd couple (album), τις (λίγες) μέρες του Μαΐου με ήλιο

Herman Dune – I wish that I could see you soon, το τραγούδι του πρώτου μήνα (και η πρώτη συναυλία άλλωστε)

Peter Starstedt – Where do you go to (my lovely), αρχές Δεκέμβρη μαζί με το:

Dave, Dee, Dozy, Beaky, Mick and Titch – Hold Tight, λόγω των ταινιών όπου ακούστηκαν και τα δύο

Dire Straits/The Killers – Romeo and Juliet, μέσα Μαΐου, για μέρες και μέρες

Travis – My eyes, Οκτώβρη με Δεκέμβρη σε όλες τις playlists και πάντα όταν είχα κέρματα στο jukebox του Rampant Lion

Yeasayer – Forgiveness, μετά τα Χριστούγεννα, διάβασμα και all hour cymbals, πάντα έκανα διάλειμμα στο forgiveness για να το ακούσω προσεχτικά

Blondie – Atomic, κάθε Παρασκευή στο Mojo

Leonard Cohen – Hey that’s no way to say goodbye,  γιατί «now it’s come to distances and both of us must try»

Spoon – The two sides of monsieur Valentine, στο repeat δυνατά για να το ακούω την ώρα που κάνω μπάνιο και ετοιμάζομαι να βγω.

Massive Attack – Karmacoma, συννεφιά και κρύο τον Ιούνιο και καταλαβαίνεις ακριβώς πως η μουσική αυτή δε θα μπορούσε να έχει γεννηθεί αλλού

Kings of Convenience – Stay out of trouble, και δεν κυλάνε οι μέρες.

the road

[…]A corpse in the doorway dried to leather. Grimacing at the day. He pulled the boy closer. Just remember that the things you put into your head are there forever, he said. You might want to think about that.

You forget some things, dont you?

Yes. You forget what you want to remember and you remember what you want to forget.

[Cormac McCarthy – The Road]

stay out of trouble, stay in touch

Τελείωσα με πολύ κόπο να καταγράφω τις 125 υποπεριπτώσεις που θα πρέπει να κωδικοποιήσω για να πάρω κάποια στιγμή το μάστερ μου και είπα να κάνω ένα ποστ για να πω πόσο πολύ μ’αρέσουν οι Kings of Convenience (ευχαριστώ Hermano, μία φορά στις 100 έχεις δίκιο να με πρήζεις) και πόσο στο repeat ακούω το stay out of trouble. Στο δίσκο τους συμμετέχει και η Leslie Feist. Αυτά, τίποτα άλλο, slow days.

stay out of trouble, stay in touch

try not to think about me too much


Φεβρουαρίου 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728  
Advertisements