Archive for the 'uncategorisable' Category

closing time

Aύριο πρωΐ έρχεται ο «Νίκος ο Κασσέτας» να πάρει τα πράγματά μου, συμπεριλαμβανομένου και του pc, και να τα μεταφέρει στην Αθήνα. Η easyjet θα πράξει το ίδιο με εμένα την Τρίτη στις 16 του τρέχοντος μήνα αφού πρώτα με αφήσει για μερικές μέρες στο Amsterdam να τριγυρίσω.

Το blog αυτό δε θα συνεχίσει να υπάρχει, φωτογραφίες και παράδοξα από την Ελλάδα δε χρειάζεται να βλέπετε, όχι παραπάνω από αυτά που βλέπετε κάθε μέρα δηλαδή, οπότε παύει να έχει λόγο ύπαρξης (Δώρα εσένα θα σου στέλνω mail είπαμε). Αυτά, νομίζω. Α, και ευχαριστώ για την ανάγνωση =)

Advertisements

I’m not here

In my mind, I’m there:

αγαπημένο mind game της εποχής:

να σκέφτομαι, όταν κλείνω τα μάτια μου και προσπαθώ να κοιμηθώ, ότι είμαι στο κρεβάτι στο Κολωνάκι //ανοιχτόχρωμο παρκέ και κομοδίνο, μακρόστενος καθρέφτης κάτω αριστερά, θόρυβος από αμάξια και κόσμο που κατεβαίνει τις σκάλες, κλειστή πόρτα για να μη μπαίνει φως//

Και ότι κοιμάσαι δίπλα μου.

6 months

η συνειδητοποίηση (όταν έρχεται) ότι ζω μόνη μου σε μια άλλη χώρα από αυτή που ζούσα συνήθως / το ότι ζω μόνη μου για πρώτη φορά / το ότι μαγειρεύω (και σχετικά καλά κιόλας!) / οι καλοί βαθμοί μετά από το 6ετές διάλειμμα μετριότητας / οι συναυλίες /οι συνήθεις μαζώξεις σε κουζίνες με συνοδεία αλκοόλ / το πρωϊνό ξύπνημα μετά τις μαζώξεις αυτές / οι σπαστικοί συγκάτοικοι με τις εκλάμψεις καλοσύνης / το jogging στο πάρκο με τη λίμνη / οι μεθυσμένοι άγγλοι / οι ελληνάρες στο εξωτερικό / η απόσταση που γίνεται αβάσταχτη – και οδηγεί σε αναμάσημα των ίδιων και των ίδιων κλισέ εκφράσεων / το ποδήλατο – και το squash / η επιστροφή στην Αθήνα – και ο ύπνος στο παλιό κρεβάτι / το δωμάτιο εδώ που είναι σπίτι πια / το αταίριαστο των αθηναϊκών προσώπων στο περιβάλλον του Manchester / η απάντηση «τίποτα ιδιαίτερο» στην ερώτηση «τι νέα?» επειδή είναι τόσα πολλά που δεν ξέρεις από πού να τα πιάσεις / το ότι ταχτοποιώ και καθαρίζω συχνά (!) / το πόσο είναι στη σκέψη μου άνθρωποι που δε βλέπω – και που δεν τους μιλάω / το πόσο έχω δεθεί με άτομα που πριν 6 μήνες δεν ήξερα / η κακή διατροφή – που έγινε καλύτερη / το φτηνό cinema / και το ακριβό οτιδήποτε άλλο / 6 μήνες / ο μισός καιρός?

games without frontiers

Kανόνες:
1. Μπαίνεις στο wikipedia.
2. Αναζητάς την επιλογή “random article” (πάνω αριστερά). Πατάς μια φορά. Το λήμμα που θα βγει είναι το όνομα της μπάντας σου.
3. Πατάς άλλη μια φορά το “random article”. Το λήμμα που θα βγει είναι ο τίτλος του άλμπουμ της μπάντας σου.
4. Πατάς “random article” άλλες έντεκα φορές. Τα λήμματα που θα βγουν είναι το track list του άλμπουμ.
5. Καλείς άλλους πέντε να κάνουν το ίδιο.

————————————————————————————————

Το όνομα της μπάντας μου είναι Equalizer (θα αναγκαστούμε να το αλλάξουμε στην πορεία γιατί σίγουρα είναι ήδη πιασμένο) και το όνομα του δίσκου μας είναι Charles Wynne Nicholls γιατί για κάποιο λόγο έχουμε εμμονή με τους ιρλανδούς ζωγράφους του 19ου αιώνα, ειδικά αυτούς που ζωγράφιζαν μάχες και τοπία. Τα κομμάτια του album είναι τα εξής:

1. Brown V. Mississippi – γιατί η μουσική δε γνωρίζει σύνορα και ένα κομμάτι για κάποιο παλιό αμερικάνικο supreme court είναι απαραίτητο.
2. José Manuel Jiménez Sancho – ποδοσφαιριστής, τέλεια.
3. Cooperation in Mullsjö -σουηδικό κόμμα, όσο πάει γίνεται και καλύτερο το άλμπουμ.
4. Verschoyle – διακεκριμένη οικογένεια της Ιρλανδίας, τουλάχιστον υπάρχει ένα μοτίβο.
5. High Laver – χωριό στο Essex. Μάλλον εκεί πρωτοκάναμε ναρκωτικά.
6. Puspagiri University – βουδιστική σχολή.
7. Podochilus – είδος ορχιδέας.
8. Chinchilla Shire Council – πολιτικό όργανο της Αυστραλίας. Είμαστε πολιτικά κατηρτισμένοι πάντως (παρ’ότι κάνουμε ναρκωτικά).
9. Long Fin Killie – Σκωτζέζικη experimental/post rock μπάντα, ουσιαστικά αυτοί μας έφεραν κοντά και φτιάξαμε το συγκρότημα οπότε ένα μικρό tribute ήταν αναγκαίο.
10. WWF WrestleMania 2000 – παιχνίδι πάλης. Ε τι, μόνο οι Locomondo θα το κάνουν αυτό δηλαδή?
11. Little Ararat – το έκτο υψηλότερο βουνό στην Τουρκία.

Γενικά, δε βγάζουμε πολύ νόημα ως συγκρότημα. Καλύτερα να το διαλύσουμε και να αφήσουμε τον Die Fetten Jahre να δοκιμάσει τη δική του τύχη (thank you sonic death monkey for inviting me to play)

novel game

Οδηγίες:
1. Πιάσε το βιβλίο που βρίσκεται πιο κοντά σε σένα.
2. Άνοιξε το βιβλίο στη σελίδα 123 (αν το βιβλίο διαθέτει λιγότερες από 123 σελίδες, άφησέ το και πήγαινε στο επόμενο κοντινότερο).
3. Βρες την πέμπτη περίοδο (=από τελεία σε τελεία, αν θυμάσαι) της σελίδας.
4. Ανάρτησε τις επόμενες τρεις περιόδους (δηλ. την έκτη, την έβδομη και την όγδοη).
5. Ζήτα από πέντε ανθρώπους να κάνουν το ίδιο.

«Stay with me. It will not be for long, perhaps. What should I ever do without you!»

Ομολογώ ότι ο Ζορμπάς ήταν πιο κοντά, όπως και ο χορός των 7 πέπλων, αλλά από το πρώτο έχω ποστάρει απόσπασμα και από το δεύτερο σκοπεύω να ποστάρω σύντομα. Οπότε κέρδισε ο Charles Dickens.

Πάσα πήρα από τον Die Fetten Jahre και δίνω στα τρια παιδιά (ξεχωριστά ε) του Sonic Death Monkey

(και ποντάρω ότι θα εμφανιστεί κάποιο του Nick Hornby στα ποστ τους)

take it back

Θα έπρεπε να υπάρχει κάποιο σύστημα, πραγματικά θα έπρεπε, να λειτουργεί με θερμότητα και ηλεκτρομαγνητικά κύματα ξέρω ‘γω και να δείχνει πόσο σκέφτεσαι κάποιον και πόσο νοιάζεσαι.

(βάλτε το στο πρόγραμμα μαζί με την τηλεμεταφορά, ok?)


Φεβρουαρίου 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728  
Advertisements