Archive for the 'just music' Category

days of…

studying

typing

music!

(Patrick Cleandenim – Baby comes home)

(David Byrne & Brian Eno – Everything that happens will happen today)

(Fujiya & Miyagi – Lightbulbs)

(Faded Paper Figures – Dynamo)

(Van She – V)

Advertisements

conversational post

Είχα μία συζήτηση χθες σχετικά με το γιατί οι Mary and the Boy γράφουν αγγλικό στίχο (ενώ κανονικά η συζήτηση θα έπρεπε να είναι σχετικά με το γιατί οι Mary and the Boy γράφουν, τελεία). Προσπαθούσα λοιπόν να εξηγήσω σχετικά με αυτό το σύμπλεγμα που υπάρχει σε Έλληνες ακροατές και δημιουργούς της «εναλλακτικής» σκηνής (και μ’αυτό τον όρο απλά εννοώ όχι τους μουσικούς που ακούγονται στον John Greek) που δε μπορούν να γράψουν (ή ακούσουν αντίστοιχα) κάτι στα ελληνικά αλλά προτιμούν τα αγγλικά, τα οποία δεν είναι η πρώτη τους γλώσσα (μία και δύο έχουμε δει λάθη σε τραγούδια με αγγλικό στίχο;). Η αλήθεια είναι ότι δε μπορώ να καταλάβω ακριβώς για ποιο λόγο συμβαίνει αυτό, το έχω νιώσει όμως κι εγώ, παλιότερα, το να με κάνει ο ελληνικός στίχος να νιώθω μια ντροπή κάπως, ότι είναι πολύ άμεσος γιατί καταλαβαίνεις ακριβώς τι λέει, ενώ τα αγγλικά έχουν μια αφηρημάδα όταν μιλάς μέσω αυτών, ακριβώς επειδή δεν είναι δική σου γλώσσα, είναι κάτι άλλο, κάτι ξένο. Και όλο αυτό καταλήγει στο να έχουμε σήμερα μόνο δύο ανθρώπους (προσθήκες ευπρόσδεκτες, αυτούς μπορώ να σκεφτώ εγώ τώρα), σύγχρονους τραγουδοποιούς, που μπορούν να μιλήσουν στα ελληνικά χωρίς να πρέπει να βάζουν μέσα τις αοριστίες του Φίλιππου Πλιάτσικα («Αν μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα»;;;!!; Κάτι που να βγάζει νόημα παρακαλώ;): το Θανάση Παπακωνσταντίνου και το Φοίβο Δεληβορία – ειδικά τον τελευταίο τον αγαπώ γιατί δε φοβήθηκε ποτέ να πει «πακοτίνια» μέσα σε ένα τραγούδι, αφού αυτό ήταν ακριβώς που ήθελε να πει – ενώ όλοι οι υπόλοιποι πασαλείβουν, γράφουν γενικά, δε μπορούν να το κάνουν συγκεκριμένο και να πουν αυτό που εννοούν με την ελληνική γλώσσα. Όλα τα περί «δεν ταιριάζει η ελληνική γλώσσα στη ροκ μουσική» ξέρωγω έχουν καταρριφθεί πολλάκις – μόνο τις Τρύπες αν δει κανείς παύουν να ισχύουν.  Επίσης, καταλαβαίνω ότι είναι λογικό όταν μεγαλώνεις με αγγλική μουσική κάπως να σου βγαίνει να γράψεις ευκολότερα στα αγγλικά, αλλά μου φαίνεται ότι το φαινόμενο αυτό ξεφεύγει από την εξήγηση τούτη, ότι είναι πολύ πιο διευρυμένο.

Τέλοσπάντων, food for thought, αφήστε κανένα comment να κάνουμε κουβέντα – οποιοδήποτε comment θετικού ύφους για τους Mary and the Boy θα διαγράφεται πάραυτα.

(almost) a year in music

PJ Harvey – White Chalk (album), σε όλη τη διαδρομή επιστροφής από Λονδίνο αργά το βράδυ

Regina Spektor – Begin to Hope (album), στο τρέξιμο με ήλιο

Φοίβος Δεληβοριάς – Χάλια (album), στη διαδρομή με τα πόδια ως τη σχολή

Βjork – Homogenic (album), ο δίσκος που έχω ακούσει περισσότερο από κάθε άλλον το πρώτο εξάμηνο σίγουρα και ειδικότερα το Unravel.

Μιχάλης Χατζηγιάννης – Το πάρτυ, για μέρες και μέρες πριν τις διακοπές των Χριστουγέννων, στο repeat ακόμη και όταν ήμουν στο ποδήλατο

Feist – The limit to your love, την ίδια περίπου περίοδο, το έβαζα στο repeat με το που ξυπνούσα, στο κρύο με γαλλικό καφέ και τεράστιο πρωϊνό

Γιάννης Μαρκόπουλος  – Μαλαματένια λόγια, τις μέρες που με επισκέφτηκε ο Στάθης και η Λένα

Γρηγόρης Μπιθικότσης – Τα ματόκλαδά σου λάμπουν, στην εξεταστική μετά το καθολικό πάσχα

Gnarls Barkley – The odd couple (album), τις (λίγες) μέρες του Μαΐου με ήλιο

Herman Dune – I wish that I could see you soon, το τραγούδι του πρώτου μήνα (και η πρώτη συναυλία άλλωστε)

Peter Starstedt – Where do you go to (my lovely), αρχές Δεκέμβρη μαζί με το:

Dave, Dee, Dozy, Beaky, Mick and Titch – Hold Tight, λόγω των ταινιών όπου ακούστηκαν και τα δύο

Dire Straits/The Killers – Romeo and Juliet, μέσα Μαΐου, για μέρες και μέρες

Travis – My eyes, Οκτώβρη με Δεκέμβρη σε όλες τις playlists και πάντα όταν είχα κέρματα στο jukebox του Rampant Lion

Yeasayer – Forgiveness, μετά τα Χριστούγεννα, διάβασμα και all hour cymbals, πάντα έκανα διάλειμμα στο forgiveness για να το ακούσω προσεχτικά

Blondie – Atomic, κάθε Παρασκευή στο Mojo

Leonard Cohen – Hey that’s no way to say goodbye,  γιατί «now it’s come to distances and both of us must try»

Spoon – The two sides of monsieur Valentine, στο repeat δυνατά για να το ακούω την ώρα που κάνω μπάνιο και ετοιμάζομαι να βγω.

Massive Attack – Karmacoma, συννεφιά και κρύο τον Ιούνιο και καταλαβαίνεις ακριβώς πως η μουσική αυτή δε θα μπορούσε να έχει γεννηθεί αλλού

Kings of Convenience – Stay out of trouble, και δεν κυλάνε οι μέρες.

stay out of trouble, stay in touch

Τελείωσα με πολύ κόπο να καταγράφω τις 125 υποπεριπτώσεις που θα πρέπει να κωδικοποιήσω για να πάρω κάποια στιγμή το μάστερ μου και είπα να κάνω ένα ποστ για να πω πόσο πολύ μ’αρέσουν οι Kings of Convenience (ευχαριστώ Hermano, μία φορά στις 100 έχεις δίκιο να με πρήζεις) και πόσο στο repeat ακούω το stay out of trouble. Στο δίσκο τους συμμετέχει και η Leslie Feist. Αυτά, τίποτα άλλο, slow days.

stay out of trouble, stay in touch

try not to think about me too much

that’s us / wild combination

That’s us, before we got there
That’s morning time, before we got there
I just want to be, wherever you are
Hard as I can be, it’s never too hard
With this our love to see, by it’s own light
Love inside of me, it’s working at night
Seconds before I see in the dark
Seconds turn, this time that, it’s so…
Coming to, seconds turn, this time that I
Such fun to be with
It’s a big old world
With nothing in it
I can’t wait to see you another minute
It’s a wild combination, it’s a wild combination
It’s a wild, it’s a loving you baby
It’s a talk in the dark, it’s a walk in the morning
That’s us, before we got there

To ep με τα τέσσερα τραγούδια του Arthur Russell, διασκευασμένα από διάφορους – ένας εκ των οποίων ο Jens Lekman αλλά και η Vera November των electrelane και οι taken by trees (τέταρτος ο Joel Gibb που δεν τον ξέρω ομολογώ)- με τον ευφάνταστο τίτλο «Four Songs by Arthur Russell», είναι πανέμορφο. Όπως είναι και οι στίχοι που βλέπετε παραπάνω.


Φεβρουαρίου 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.    
 123
45678910
11121314151617
18192021222324
25262728  
Advertisements