Archive for the 'gigs' Category

a strange apparition

στη συναυλία των REM – και ήταν και σχεδόν το μόνο αξιόλογο πράγμα από τη συναυλία αυτή.

Advertisements

Interpol (& Ladytron) @ Manchester Apollo 08-07-2008

Η μοίρα δεν τα έχει φέρει να δω τους Ladytron κανονικά ποτέ, το 2002 (ή 2003?) δεν είχα διάθεση για τη συναυλία (είχα όμως δωρεάν είσοδο, πόσο χαζή), το 2007 με εμπόδισε ένα (πολύ νόστιμο και μεγάλο και καθόλου δεν το μετανιώνω) σνίτσελ και χθες μια παρτίδα τάβλι. Πρόλαβα λοιπόν τα 3-4 τελευταία τραγούδια (τα 3 ήταν από το καινούριο τους album και το 4ο ήταν το destroy everything you touch) και νιώθω πως δεν έχασα και τίποτα γιατί ο ήχος ήταν απαίσιος και οι Ladytron πολύ ήσυχοι και χωρίς κέφι.

Γύρω στις 9 και τέταρτο βγήκαν οι Interpol. Έπαιξαν μία ώρα και είκοσι λεπτά με το ζόρι, φαίνονταν να βαριούνται αρκετά (να είναι στο τέλος της περιοδείας τους άραγε?), έπαιξαν όλα τα ωραία από το «Turn on the bright lights» (αν και, όταν το αγαπημένο σου τραγούδι είναι το εισαγωγικό untitled όπως συμβαίνει στη γράφουσα, ε, είσαι λίγο καταδικασμένος) και αρκετά από το  «Our love to admire», τα οποία το αγγλικό κοινό υποδέχτηκε με μεγάλο ενθουσιασμό, ίσως μεγαλύτερο και από τα PDA, NYC κτλ. Στυλάτοι, με καπελάκια και κουστούμια, ο ήχος μέτριος (δεν ξέρω μήπως και οι παραμορφώσεις δε μπορούν να αποδοθούν όπως πρέπει στο live), το συμπέρασμα είναι ένα: somehow I’m not impressed.

Επίσης, ο όρος white trash έχει εφευρεθεί για τον αγγλικό λαό. Τέλος.

However, I remain optimistic.

Setlist που κράτησε παραπάνω από 2 ώρες – οι radiohead σε μεγάλα κέφια – το in rainbows καταπληκτικό και live – η πρώτη φορά που καταράστηκα τον ήλιο στην αγγλία (μα radiohead με ήλιο?) – ήμασταν οι τυχεροί που προλάβαμε και τρίτο encore, και τι encore, το lucky – μια απώλεια μόνο έκανε την όλη συναυλία κάτι λιγότερο από τέλεια –  idioteque, karma police, paranoid android, no suprises, optimistic, there there, airbag, everything in its right place, τι άλλο να ζητήσει κανείς – o Yorke ολιγόλογος αλλά εύστοχος –  you can try the best you can, you can try the best you can, the best you can is good enough.

Jens Lekman @ Manchester Academy 3, 19-05-08

Με μεγάλη μπάντα (βιολί, βιολοντσέλο, ακορντεόν, τρομπέτα, σαξόφωνο πέραν των κλασικών και σίγουρα και άλλα που ξεχνάω), με κατά βάση αντρικό κοινό (και αρκετά μοναχικά αγόρια), με τραγούδια από το Night Falls Over Kortedala και λιγότερο από το Oh You’re So Silent Jens, με διάφορα θεατρικά κόλπα και σκανδιναβικά αστεία, σίγουρα από τις καλύτερες συναυλίες που έχω δει εδώ.

Παρένθεση 1: Πόσο ωραία είναι τα μικρά venues, σπάει η χορδή και χαλάει το μικρόφωνο και μπορείς να γελάσεις για αυτό με το κοινό χωρίς να γελάσει το κοινό με εσένα (διαφορά with you/at you).

Παρένθεση 2: Πολύ ωραία η διασκευή του Lekman στο τραγούδι A little lost του Arthur Russell, και πολύ ωραίο τραγούδι μιας και δεν το ήξερα πριν ακούσω τη διασκευή του.

Παρένθεση 3: Καλό το support που πρόλαβα να δω, Jaymay (υπάρχει όλως τυχαίως και κριτική στο πιτσφορκ σήμερα για δαύτην).

Παρένθεση 4: Αποχαιρετισμός για την παλιά μου φωτογραφική:

Natalia, thanks for using Ticketmaster.

11/09 – Wembley Arena – MADONNA

κι ας είναι με κακό album, κι ας είναι σχεδόν σίγουρη για τις 27 Σεπτέμβρη (οπότε και θα έχω επαναπατριστεί) στο ΟΑΚΑ, I wouldn’t miss this for the world.

(keep it up keep it up don’t be a pri (HEY) madonna)

Portishead Manchester Apollo 09/04/08

Λίγες λέξεις μόνο: ειδικά στο live φαίνεται η διαφορά του Third από τα δύο προηγούμενα άλμπουμ, πράγμα που αν δε συνέβαινε θα ήταν απλά αφύσικο, αν σκεφτεί κανείς τα 10 χρόνια που έχουν μεσολαβήσει. Αυτό που μου θύμισε περισσότερο τα παλιά ήταν το Machine Gun, πράγμα που δικαιολογεί και την εμμονή όλου του κόσμου με το κομμάτι αυτό.

Η Beth είναι η απόλυτη less is more περφόρμερ, δε χρειάζεται τίποτε άλλο από τη φωνή της και τη μουσική, κανέναν δεν ενδιαφέρει που δεν είναι fashion icon, που δεν έχει σκηνική παρουσία (αν και υπό μία έννοια έχει), που δεν έχει ιδιαίτερη αλληλεπίδραση με το κοινό και που δεν παίζει γενικά το όλο παιχνίδι της frontwoman.

Τριγύρω είχε μεγάλο κόσμο – δεν ξέρω στους όρθιους τι γινόταν βέβαια – πράγμα λογικό αφού οι 25αρηδες του 98, τώρα είναι 35. Setlist δε σημείωσα, σίγουρη ότι θα το βρω στο internet, πράγμα που δεν έχει συμβεί ακόμη. Πάντως έπαιξαν περίπου μιάμιση ώρα, μας είπαν από πριν ότι θα κάνουν encore (thank you), έπαιξαν κυρίως από third και dummy και λιγότερο από portishead. Ο Geoff μας άφησε άφωνους μία-δύο φορές και το όλο στήσιμο, φώτα, προβολές κτλ ήταν πανέμορφο.

Εντονότερη ανάμνηση: η ανατριχίλα στο Roads και το 2λεπτο χειροκρότημα που ακολούθησε το κλείσιμό του.

Vampire Weekend

So they were playing together with the Young Knives (who are not so young) here, opening for them. I don’t really like the Young Knives but I bought a ticket altogether, thinking that I might even leave in the middle of the concert. Thing is, Vampire Weekend never showed up, even though they had the event on their Myspace page up until the previous day.Why? Cause since their album is high on the charts now, they don’t want to play the gigs they played before – they announced a new date in Manchester all by themselves. And I don’t really mind that I ‘m not going to see Vampire Weekend (since of course I’m not going to their concert, they’re a bunch of assholes) but I do mind that I had to sit through the replacement band, which was a metal-ish thing with 9 minute songs full of noise.

[The concert was somewhat saved by the support support band (with the excellent lyric «I like you so much better when you’re naked – I like ME so much better when you’re naked») but I didn’t catch their name, and by the new, softer, kind of polyphonic songs of the Young Knives – I’ll probably take the time to listen to their new album when it comes out on the 10th of march (odds are I’ll be wasting my time of course)]


Ιουνίου 2019
Δ Τ Τ Π Π Σ Κ
« Σεπτ.    
 12
3456789
10111213141516
17181920212223
24252627282930
Advertisements